2009/Sep/15

ตั้งแต่รับปริญญามาก็ยังไม่ได้อัพบล๊อกเลย ดองอย่างแรงเนื่องจากมีสาเหตุหลายประการ จึงขอบ่นดังต่อไปนี้ (อัพทีไรก็บ่นทุกที 555+

)-          คอมเจ๊ง เซ็งเป็ดมาก พึ่งได้รูปรับปริญญาเมื่อวันซ้อมมา จะดูก็ดูไม่ได้เพราะไม่มีคอม เครื่องที่ทำงานก็ดันจิ้นทัมพ์ หรือใส่แผ่นไม่ได้ เซงอย่างสุดซึ้ง

-          ต่อเนื่องจากคอมพ์พัง พึ่งถอยไอโฟนมา ก็เจลเบรกไม่ได้ ใส่เพลงไม่ได้ ทำอะไรก็ไม่ได้ เซงจ๊อดที่สุด

-          วันพฤหัสที่ผ่านมา(วันที่10) เป็นวันที่อัดเสียงงานที่ทำซีดี เป็นวันสุดท้ายที่งานเสร็จ(ในส่วนตามงานของข้าพเจ้า) พองานเสร็จก็เลยรู้สึกว่า เริ่มว่าง อย่างที่สุด          คิดไปคิดมานี่ก็เข้าสู่3เดือนที่ดำรงตนเป็นซาลารี่แมนแล้ว เร็วจริงๆ วันก่อนแอบโทรมาปรึกษาเรื่องจะออกจากงาน คิดแล้วก็เร็วเหลือเกิน ชีวิตการทำงานของพวกเราเนี่ย ไงนู๋แอบก็สู้ๆนะ

-          ชีวิตการทำงานตอนนี้ก็ดี แอบคิดเหมือนกันว่าถ้าจะต้องจมอยู่กับกองตัวเลขแบบงานแรกนี่ตรูจะเปนยังไงบ้าง

-          ตอนนี้ อยากไปเที่ยววว อยากออกตจว. ออกตปท..........

-          ชีวิตช่วงนี้ ทำไมรู้สึกการเงินไม่สะดวกเลย นึกไปนึกมา อยากหาที่ขายเสื้อวุ้ยย จะขายอีเบย์ก็ติดปัญหาโน่นนี่ ขายที่ไหนดี งึมๆ

-          ตอนนี้อยากรื้อฟื้นทักษะภาษาต่างประเทศของตัวเองมาก รู้สึกสกิลต่างๆมันลดน้อยถอยลงอย่างเห็นได้ชัด ภาษาไทยก็เริ่มจะสื่อสารไม่รู้เรื่องมากขึ้นทุกๆทีแว้วว

edit @ 15 Sep 2009 14:17:32 by blueraccoon

2009/Jul/19


edit @ 19 Jul 2009 11:19:10 by blueraccoon

2009/Jun/19

เมื่อตอนเช้าเพิ่งจะกล้าตัดสินใจลาออกจากงานมา หลังจากเครียดสุดๆมาหนึ่งวันครึ่ง โทรไปปรึกษาคนโน้นทีคนนี้ที =_=;; มันแบบว่าไม่กล้าพูดอ่ะ

เรื่องมันเริ่มจากอาทิตย์ที่แล้วในที่สุดก็มีที่ๆตอบรับให้เข้าทำงาน ข้อดีคือใกล้บ้านมากๆนั่งบีทีเอสไปสถานีเดียวเองใช้เวลาไม่ถึง20นาทีก็ถึงที่ทำงานแล้ว และเราก็เลยตอบตกลงเข้าทำงาน ถึงแม้จะเป็นงานที่ไม่ค่อยอยากทำเพราะมันต้องเป็นคิดคำนวณ แล้วก้อทำงานในสำนักงานอย่างเดียวเลย พอเค้าบอกให้เริ่มงานตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้วเราก็เลยขอมาเป็นอาทิตย์นี้ เนื่องจากยังไม่ได้ไปสอบใบขับขี่เลย

แล้วพอไปสอบก็ดันสอบไม่ผ่านอีก กำจิงๆ

และวันจันทร์ที่ผ่านมาวันที่15 ก็เป็นวันที่เริ่มงานวันแรก ได้โต๊ะทำงานตัวแรกมาโอ้ ใหญ่ดี กว้างมาก อาทิตย์แรกเค้าก็ให้เราเทรนด์งานคือเข้าไปฟังรายละเอียดเกี่ยวกับProductทั้งหมดของบริษัท (ก็คือประกันภัยทั้งหมดอ่ะ)

พอคิดไปคิดมา โอ้ เราต้องมานั่งคิดเบี้ย วิเคราะห์ตัวเลข อย่างเดียว แล้วอนาคตถ้าทำงานก็ต้องทำสายนี้ไปตลอดหรือนี่

หลังจากนั้นมาไม่นานผลก็คือเราได้งานอีกที่นึง ซึ่งตรงสายที่เราอยากทำมากกว่า และมีเพื่อนที่มหาลัยทำอยู่ด้วย สุดท้ายก็เลยตัดสินใจลาออก แต่ก็พูดไม่ได้ ไม่กล้าพูด ไม่รู้จะเริ่มยังไง อึดอัดมากๆๆ พี่ๆเค้าก็ดีกับเราด้วย กลัวอ่ะ

แต่หลายๆคนก็บอกว่านี่มันชีวิตของเราต้องกล้าเลือกทำในสิ่งที่ตัวเองคิดว่าดีกับเราที่สุด ในที่สุดวันนี้ก็กล้าเดินเข้าไปขอลาออกด้วยตัวเองสักที

สถิติตอนนี้ ทำงานวันจันทร์ ลาออกวันศุกร์ เร็วจริงๆ เหอๆๆๆๆ

 

ต่อไปชีวิตแรคคูนจะเป็นยังไงก็ไม่รู้เหอๆ

 

ปล เพื่อนๆงานรับปริญญาของเรา

วันที่ 9 จะซ้อมใหญ่
 
รับจริงวันที่ 13 ส.ค.  อย่าลืมมาถ่ายรูปกันด้วยยย



แรคคูนสีฟ้า
View full profile